جلد 1، شماره 2 - ( -1376 )                   جلد 1 شماره 2 صفحات 86-93 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

G. A. Parsafar, K. K. Darani. Monte Carlo Simulation of the (100) Surface of the fcc Lattice of Platinum and Gold. IJPR. 1997; 1 (2) :86-93
URL: http://ijpr.iut.ac.ir/article-1-314-fa.html
غلامعباس پارسافر ، کوروش خسروی دارائی . شبیه سازی سطح (100) شبکه fcc پلاتین و طلا به روش مونت-کارلو. مجله پژوهش فيزيك ايران. 1376; 1 (2) :86-93

URL: http://ijpr.iut.ac.ir/article-1-314-fa.html


چکیده:   (13078 مشاهده)

  با استفاده از روش مونت ـ کارلو سطح (100) شبکه مکعبی مرکز سطحی فلزات طلا و پلاتین شبیه سازی شده است. معادله پتانسیلی که برای توصیف رفتار اتمهای تشکیل دهنده این سطوح مورد استفاده قرار گرفته, پتانسیل ساتن و چن است. این تابع پتانسیل اختصاصاً برای سیستمهای متشکل از هسته­های غوطه­ور در دریای الکترونی طراحی شده است که در آن انرژی پتانسیل هر اتم به چگالی الکترونی محیطی بستگی دارد که در آن قرار گرفته است. همین بستگی, این معادله را در زمره پتانسیلهای بس ذره­ای قرار می­دهد.

  با افزایش دما, اتمهای سازنده سطح به موقعیتهای خالی روی سطح منتقل می­شوند. این جابه­جاییها منجر به افزایش تعداد ناراستیها, افزایش سطح شبکه و تغییر عدد کوئوردینانسیون می­شود. در هر انتقال, فقط یک گام, یعنی انتقال به نزدیکترین موقعیت خالی مجاور مجاز است و همین باعث می­شود که سیستم در یک حالت جدید انرژی قرار بگیرد. حرکتهای اولیه منجر به افت و خیزهای شدیدی در انرژی سیستم می­شود ولی با گذشت مدت زمان نسبتاً طولانی, یعنی هنگامی که تعداد گامها از مرتبه چند صدهزار شود, تغییرات انرژی سیستم به ازای یک گام خیلی جزئی خواهد شد و با تقریب بسیار خوبی می­توان از افت و خیز در انرژی چشم پوشید و آرایش حاصل را به عنوان حالت پایدار سیستم در دمای مورد بررسی در نظر گرفت. در این محاسبات, برهم کنش هر ذره با اولین و دومین همسایه نزدیک آن در نظر گرفته می­شود و انتقالهایی پذیرفته می­شوند که انرژی آنها با توجه به ضریب بولتزمن مناسب باشد. در نهایت اندازه سطح را به صورت تابعی از دما به دست آوردیم. نتایج محاسبات نشان می­دهند که وقتی قسمتی از سطح از اتم خالی می­شود, سایر انتقالها عمدتاً طوری صورت می­گیرند که اندازه این حفره بزرگ شود. جهت حصول اطمینان از صحت عملیات شبیه سازی, از معادله شوتکی استفاده شد؛ به این ترتیب که خطی بودن لگاریتم طبیعی نسبت تعداد نقصهای ایجاد شده به کل تعداد اتمها بر حسب معکوس دما مورد تأیید قرار گرفت.

متن کامل [PDF 649 kb]   (2593 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پژوهش فیزیک ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Iranian Journal of Physics Research

Designed & Developed by : Yektaweb