مجلۀ پژوهش فیزیک ایران

اختلالات آب و هوای فضایی و اثربخشی جغرافیایی آنها در طی چرخه خورشیدی 23 و 24

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

شام سینق

دانشکده مهندسی چاندیگار- CGT، لاندران، موهالی، هند

https://doi.org/10.47176/ijpr.24.3.31863
چکیده
ما نتایج یک مطالعه دربارۀ دنباله فعالیت‌های خورشیدی را ارائه می‌دهیم که در نهایت به 80 طوفان ژئومغناطیسی بزرگ (بر اساس کمینه DST بین nT 100 تا nT 200 متمایز شده)، 11 ابرطوفان ژئومغناطیسی (DST بین nT 200 تا nT 300) و 6 طوفان بسیار بزرگ (DST -nT 300) منجر شد که بین سال‌های 1996 و 2012 رخ دادند. مشخص شد که طوفان‌های بزرگ به‌طور عمده توسط شراره‌های خورشیدی (کلاس M و X) ایجاد شده‌اند، در حالی که مناطق برهمکنش مشترک (CIR) نیز به عنوان یکی از عوامل مؤثر در چندین مورد از این طوفان‌ها بوده است. در طی فازهای اوج و نزول چرخۀ خورشیدی 23، همۀ طوفان‌های فوق العاده قدرتمند مشاهده شدند (2000-2004). مشخص شده است که خروج جرم‌های تاجی خورشید (CMEs) و شراره‌ها همواره با طوفان‌های بسیار قدرتمند (100%) همراه بوده‌اند. شراره‌های کلاس‌های M و X اغلب ابرطوفان‌های وابسته به CMEs را همراهی می‌کنند. مشاهده شد که 6/66% ( 6/4) از ابرطوفان‌های ژئو مغناطیسی بسیار بزرگ ( Dst≤ -300nT)  با CMEs و شراره‌های خورشیدی مرتبط بودند. تعداد طوفان‌هایی که به شراره‌های کلاس X یا CMEs مربوط می‌شدند، 50% (6/3) بود. شراره‌های کلاس X  یا CMEs مسئول ابرطوفان‌های ژئومغناطیس هستند.

کلیدواژه‌ها

شراره‌های خورشیدی
میدان مغناطیسی بین سیاره‌ای
خروج جرم‌های تاجی خورشیدی
طوفان‌های ژئومغناطیس
موضوعات

عنوان مقاله English

Space weather disturbances and their geoeffectiveness during solar cycle 23 and 24

نویسنده English

Sham Singh
Chandigarh Engineering College-CGC, Landran, Mohali-140307 India
چکیده English

We present the findings of a study of the sequence of solar activity that eventually resulted in 80 large geomagnetic storms (distinguished by minimum Dst -100nT to -200nT), 11 super geomagnetic storms (Dst -200nT to -300nT), and 6 super great geomagnetic storms (Dst -300nT) that occurred between 1996 and 2012. Large storms were discovered to be mostly caused by solar flares (M- and X-class), while corotating interaction region (CIR) was also a significant contributor to several of these storms. During the peak and declining phases of solar cycle 23, all extremely powerful storms were observed (2000-2004). It has been noted that coronal mass ejections (CMEs) and flares were always related with super and super tremendous storms (100%). M-class and X-class flares frequently accompany superstorms associated to CMEs. It is observed that 66.6% (4/6) super great geomagnetic storms (Dst ≤ -300nT) were associated with CMEs and solar flares. The number of storms related to X-class flares or CMEs were 50% (3/6). X-class flare/CMEs are found to be responsible for super geomagnetic storms.

کلیدواژه‌ها English

solar flares
interplanetary magnetic field
coronal mass ejections
geomagnetic storms
  1. N U Crooker, Atmo. Sol-Terr. Phys. 62 (2000)1071.
  2. S C Dubey and A P Mishra, Earth Moon Planets 84 (2000) 34.
  3. E Echer, V M Alves and W D Gonzalez, Atmo. Sol-Terr. Phys. 67 (2005) 839.
  4. E Echer, et al., 113, 1 (2008b) A05221.
  5. E Echer, B T Tsurutani, and W D Gonzalez, Terr. Phys. 73 (2011)1454.
  6. T N Davis and M Sugiura, JGR. 71 (1996) 785.
  7. T G Forbes, JGR. 89 (2000) 21.
  8. W D Gonzalez and B T Tsurutani, Space Sci. 35 (1987).
  9. J T Gosling, et al., GeoRL. 17 (1990) 901.
  10. J T Gosling, et al., JGR. 96 (1991) 7831.
  11. W D Gonzalez, et al., 34 (2007).
  12. A J Hundhausen, Geophys. Res. 98 (1993) 13177
  13. R P Kane, 82 (1977) 561.
  14. T Iyemori and D R K Rao, 14 (1996) 608.
  15. V I Makarov and K R Sivaraman, Solar Phys. 123 (1989b) 367.
  16. R F Muscheler, et al., Quat. Rev. 26 (2007) 82.
  17. V N Obridko, et al., Solar Phys. 281 (2012) 779.
  18. V N Obridko and B D Shelting, Solar Phys. 270 (2011) 297.
  19. V N Obridko, et al., Sol Phys281 (2012) 779
  20. I G Richardson and H V J. Cane, Space Weather Space Clim. 2 (2012) A02.
  21. I G Richardson, Space Weather Space Clim. 3 (2013) A08.
  22. S Singh, D Shrivastava and A P Mishra, Indian J. Sci. Res. 3 (2012) 121.
  23. S Singh, et al., IJPA. 1 (2012) 1103.
  24. N Srivastava, 23 (2005) 2989.
  25. S Singh and A P Mishra, Indian J. Phys. 93, 2 (2019) 139.
  26. S Singh and A P Mishra, Indian J. Phys. 89 (2015) 1227.
  27. B T Tsurutani, et al., JGR 93 (1988) 8519.
  28. N Gopalswamy, et al., Geophys.26, 10 (2008) 3033.
  29. S W Kahler, Geophys. Res. 106, A10 (2001) 20947.
  30. H V Cane,I G Richardson, and  T T von Rosenvinge, Geophys. Res. 115 (2010) A08101.
  31. J Hwang,et al.,Acta Astronaut. 67, 3 (210) 353.
  32. I G Richardson, Space Weather Space Clim. 3 (2013) A08.
  33. Z Mohammadi, et al., Geophys. Res. 126, 7 (2021) e2020JA028868.
  34. B T Tsurutani, et al., 19 (1992) 73.
  35. I G Usoskin, et al., J. 700, 2 (2009) L154.
  36. W D Gonzalez, et al., 158 (2011) 69.
  37. A Belov, et al.,  Cosmic Res.43, 3 (2005) 165.
  38. D F Webb and R A Howard, 99 (1994) 4201.
  39. D F Webb, Rv Geo. 33 (1995)
  40. Y Zhang, et al., Solar Phys. 241 (2007) 329.
  41. X Luo, et al., 18, 6 (2018) 1784.
  42. J Feynman and S B Gabriel, Geophys. Res. 105, A5 (2000) 10543.
  43. D M Oliveira, et al.,Space Weather 16 (2018) 6.
  44. J M Wilcox and D S Colburn, Rv Geo. 75 (1970) 6366.
  45. S Taran, et al., Space Res. 71, 12 (2023) 5453.
  46. J C Zhang, et al., 111 (2006) 1.
  47. A R Choudhari, Ent. Sci. 74 (1998) 478.
  48. S Watari, Earth Planets Space 69 (2017) 70.
  49. P F Chen, Living Rev. Solar Phys. 8 (2011) 1.
  50. S Yashiro, et al., Geophys. Res. 110 (2005) A12S05.
  51. R L Moore, et al., Astrophys. 552 (2001) 833.
  52. J Lin, J. Astron. Astrophys. 2 (2002) 539.
  53. J Lin and T G Forbes. Geophys. Res.105 (2000) 2375.
  54. J Wang, et al., Phys. 244 (2007) 75.
  55. S E Forbush, Rev. 70 (1946) 771.

XML
اصل مقاله 566.78 K
فایل‌های تکمیلی/اضافی
12-ABS-Sing.pdf

صفحه اصلی

راهنمای نویسندگان

ارسال مقاله

داوران

تماس با ما

تحت نظارت وف بومی